ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΑΙΘΩΝΑ ΝΑΡΛΗ ΣΤΗΝ ΚΟΠΗ ΤΗΣ ΠΙΤΑΣ ΤΗΣ ΕΚΟ ΝΔ ΕΑΒ

Στην εκδήλωση που διοργάνωσε η ΕΚΟ της ΝΔ της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας για την κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας, στην οποία ήταν παρόντες ο Γραμματέας Συνδικαλιστικών Φορέων κ. Γιάννης Μανώλης, ο Τομεάρχης Άμυνας της ΝΔ κ. Μαργαρίτης Τζίμας και ο Αναπλ. Τομεάρχης Άμυνας κ. Στεφ. Γκίκας έκανα την ακόλουθη εισήγηση:

«κύριε Γραματέα, κύριοι Τομεάρχες, αγαπητοί συνάδελφοι,

Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ΕΑΒ είναι δύο ειδών:

1.    Το άμεσο πρόβλημα έλλειψης προσωπικού και

2.    Το γενικότερο πρόβλημα ανταγωνιστικότητας και βιωσιμότητας της επιχείρησης

Το πρώτο ζήτημα αφορά στην αδυναμία της εταιρείας να φέρει σε πέρας τις συμβατικές της υποχρεώσεις: Αυτήν τη στιγμή βάσει στοιχείων 2009 η ΕΑΒ έχει υπολοιπόμενο έργο από παλαιότερες συμβατικές υποχρεώσεις ύψους 625εκ.€ που πρέπει να υλοποιήσει. Στην πραγματικότητα το έργο είναι πολύ περισσότερο αφού δεν έχουμε ακόμα στοιχεία για το 2010. Αυτό σημαίνει ότι η εταιρεία αν θέλει να καθαρίσει το ανεκτέλεστο έργο μέχρι το 2013 θα πρέπει κάθε χρόνο να κάνει τζίρο 200εκ.€ περίπου και να πετύχει αυτόν το στόχο με 1900 άτομα που της έχουν απομείνει, δηλαδή κάθε εργαζόμενος πρέπει να έχει μια απόδοση 110.000€ το χρόνο.

Αυτήν την απόδοση, που είναι μια σχετικά ικανοποιητική απόδοση για τα διεθνή δεδομένα, η εταιρεία δεν την έχει πετύχει ούτε στις καλύτερές της στιγμές· και ασφαλώς δεν πρόκειται να την πετύχει ούτε τώρα κάτω από τις σημερινές ασφυκτικές οικονομικές πιέσεις, τα στενά συμβατικά χρονικά περιθώρια και το κακό κλίμα στο οποίο βρίσκονται όλοι οι εργαζόμενοι. Στο υπολειπόμενο φόρτο που προαναφέραμε δεν προστίθεται το υπολοιπόμενο έργο από 2010, όπως επίσης θα πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι θα προστεθούν και οι μελλοντικές συμβάσεις συντήρησης του του Ελληνικού Δηοσίου, αλλά και άλλες συμβάσεις, των ετών δηλαδή 2011 και μετά, οπότε τα πράγματα γίνονται ακόμη χειρότερα.

Πέραν δε των προαναφερθέντων υπάρχει και ένας  πρόσθετος λόγος γι’ αυτήν την απαισιόδοξη πρόβλεψη. Με τις μαζικές και υπό το κράτος πανικού αποχωρήσεις συναδέλφων, αφενός δημιουργήθηκε σημαντικό κενό εμπειρίας που δεν είναι δυνατόν να καλυφθεί με εκπαιδεύσεις και αφετέρου κάποια συνεργεία έμειναν μόνο με 1-2 άτομα ή χωρίς προσωπικό!

Ενώ μπορούσε να βρεθεί γρήγορα λύση, δεν έγινε τίποτα με αποτέλεσμα να αναγκαστούμε να καταφύγομε σε εργολάβους οι οποίοι παρέχουν υπηρεσίες με δικό τους προσωπικό. Με τους εργολάβους δε προκύπτει το εξής πρόβλημα: Το προσωπικό τους είναι ανειδίκευτο, και μέχρι το σημείο να είναι σε θέση να αναλαμβάνουν εργασίες έμπειρων συναδέλφων στην εταιρεία υπάρχει χάσμα αγεφύρωτο παρά τις προσφερόμενες εκπαιδεύσεις. Τα παιδιά αυτά θα χρειαστούν ένα σημαντικό χρόνο εξοικείωσης και εκμάθησης, learning curve δηλαδή.

Πέραν αυτού, όταν η ΕΑΒ προσφέρει εκπαίδευση σε τρίτους πληρώνεται γι’ αυτήν την υπηρεσία. Στην περίπτωση όμως των εργολάβων η ΕΑΒ προσφέρει εκπαίδευση στο προσωπικό του εργολάβου και το κόστος αυτής της εκπαίδευσης δεν έχει συμπεριληφθεί πιστωτικά υπέρ της εταιρείας μας στη σύμβαση με τον εργολάβο. Εδώ υφίσταται μείζον ζήτημα καθώς ο τελευταίος αποκτά εξειδικευμένο και πιστοποιημένο προσωπικό στο τζάμπα, αποκτά δηλαδή ένα κεφάλαιο χωρίς να έχει επενδύσει σε αυτό…

Εδώ και δύο δεκαετίες οι Διοικήσεις και τα διευθυντικά στελέχη της ΕΑΒ αδυνατούν να περιορίσουν τα κόστη και να ανεβάσουν την απόδοση των εργαζομένων. Πριν 4 χρόνια κατά τη διάρκεια σύνταξης του προϋπολογισμού υπήρξα μάρτυρας του εξής απίστευτου γεγονότος: Το εργοστάσιο κατασκευών, το κτ. 101 δηλαδή, εντός 6 μηνών είχε «καταβροχθίσει» σε υπερωρίες όλον τον ετήσιο προϋπολογισμό υπερωριών όλης της εταιρείας! Ένα άλλο ζήτημα ήταν η γιγάντωση του οργανογράμματος από την τελευταία διοίκηση με αποτέλεσμα να εκτιναχθούν τα κόστη μισθοδοσίας. Και σαν να μην έφθανε αυτό έχουμε γίνει μάρτυρες αδικαιολόγητα συχνών αλλαγών σε στελέχη με αποτέλεσμα όσοι απομακρύνονται να αδρανοποιούνται και να μπαίνουν σε κατάψυξη με τον τίτλο του «συμβούλου», ένα φαινόμενο που έδρασε αρνητικά στη συνολική απόδοση της εταιρείας. Σήμερα έχουμε περίπου 25 στελέχη που είναι σε αδράνεια.

Επίσης υπήρξε μια πρωτοφανής αύξηση σε πολυήμερα και πολυδάπανα ταξίδια ανώτατων στελεχών στο εξωτερικό. Δηλαδή αναφέρομαι σε χρήση λιμουζινών για μετακίνηση και διαμονή σε ξενοδοχεία 5 αστέρων, καθώς και σε άλλα έξοδα. Δικαιολογούνται πράγματι τα τόσα έξοδα ανώτατων στελεχών της επιχείρησης; Έγινε ποτέ κάποια οικονομική απολογιστική αποτύπωση των ωφελειών αυτών των ταξιδιών και των λοιπών εξόδων ώστε να γνωρίζουμε τι απέφεραν στην εταιρεία και αν άξιζε τον κόπο να γίνουν αυτές οι δαπάνες; Επίσης, διερευνήθηκε ποτέ η συνεχώς άριστη αξιολόγηση συγκεκριμένων διευθυντών, όταν μάλιστα αυτοί δεν έπιαναν τους στόχους τους; Επισημαίνεται ότι η αξιολόγηση κάποιου ως άριστου συνδεόταν μέχρι προσφάτως με αύξηση 5% όταν η μέση τιμαριθμική αύξηση για τους κοινούς εργαζόμενους δεν ξεπερνούσε το 2%.

Επειδή λοιπόν για όλα τα παραπάνω δεν φταίνε οι εργαζόμενοι, αποκλειστική ευθύνη για το κατάντημα της εταιρείας έχουν οι διοικήσεις, οι κυβερνήσεις που τις ορίζουν και εκείνα τα διευθυντικά στελέχη που διευθύνουν την εταιρεία εδώ και δεκαετίες, διότι αυτοί οι τελευταίοι είναι συνεχώς οι ίδιοι!

Κυρίες και κύριοι, το ΔΣ της εταιρείας πλην του κ. Μπαρμπαρή και όλη η Διοίκηση διορίστηκε από τη ΝΔ και παραμένει μέχρι σήμερα. Είναι απορίας άξιον λοιπόν γιατί η κυβέρνηση δεν ζητάει την παραίτησή τους μια και θέλει να ελέγχει την εταιρεία…

Όσον αφορά στην ανταγωνιστικότητα και βιωσιμότητα η εικόνα που παρουσιάζουν τα έσοδα της ΕΑΒ είναι αποκαλυπτική: Θα δούμε ότι αυτά αποτελούνται κατά συντρηπτικό ποσοστό από τη σύμβαση του Ελληνικού δημοσίου (ΒΑΣ/ΕΛΔΗ) με αντικείμενο τις συντηρήσεις των ελληνικών αεροσκαφών και από τα ΑΩ τα οποία απορρέουν από τις στρατιωτικές προμήθειες. Ως εκ τούτου η βιωσιμότητα της ΕΑΒ εξαρτάται αποκλειστικά από τις ΕΕΔ!

Αυτό συμβαίνει γιατί η ΕΑΒ δεν έχει κανένα δικό της σύστημα που να μπορεί να το εξάγει, και αυτό διότι το Ελληνικό κράτος ποτέ δεν ανέθεσε απ’ ευθείας στην ΕΑΒ την ανάπτυξη και παραγωγή οπλικού συστήματος για να το εντάξει στη συνέχεια στο οπλοστάσιό της, ποτέ δεν συμμετείχε σε κοινοπραξία σχεδίασης και παραγωγής αεροσκάφους. Δηλαδή δεν έκανε αυτό που φυσιολογικά κάνουν όλα τα υπόλοιπα κράτη!

Με ευθύνη όλων ανεξαιρέτως των κυβερνήσεων μέχρι σήμερα, η ΕΑΒ παραμένει προσηλωμένη στην αντίληψη «αεροπορικού φανοποιείου – συνεργείου» με νοοτροπία της δεκαετίας του 80. Η εταιρεία δεν μπόρεσε να μετεξελιχτεί σε κύριο κατασκευαστή και να κινείται στο ίδιο επίπεδο με τις μεγάλες εταιρείες. Τώρα είναι αναγκασμένη να ανταγωνίζεται εταιρείες των πρώην ανατολικών χωρών και της Ασίας που δραστηριοποιούνται στον ίδιο χώρο με ιδιαίτερα συμπιεσμένο το περιθώριο κέρδους.

Η πρώτη παράμετρος της ανταγωνιστικότητας είναι να έχεις ιδία προϊόντα, διεθνώς ανταγωνιστικά για να πουλήσεις, και ουδόλως οι οριζόντιες μειώσεις μισθών· και εμείς δεν έχουμε τίποτα δικό μας να πουλήσουμε. Όσο η ΕΑΒ δεν αναλαμβάνει απ’ ευθείας προγράμματα από το ΥΠΕΘΑ και δεν μετεξελίσσεται σε κατασκευαστή ολοκληρωμένων οπλικών συστημάτων, ούτε και ο ίδιος ο Jack Welch πρώην Διευθύνων Σύμβουλος της GE να οριστεί διευθύνων σύμβουλος της ΕΑΒ δεν θα καταφέρει τίποτα σημαντικό, εκτός καλύτερης οικονομικής διοίκησης.

Όλα αυτά τα προβλήματα τα είχα θέσει υπόψη του Προέδρου κ. Α. Σαμαρά από το 2005 με διάφορα υπομνήματα, τα είχα πει και στα προσυνέδρια και είχα προτείνει λύσεις τις οποίες και θα επαναλάβω, μια και πιστεύω ότι παρά την αρνητική συγκυρία ακόμη και σήμερα υπάρχει δυνατότητα να δοθούν νέες προοπτικές στην εταιρεία:

1. Με αφορμή την πρόταση του Προέδρου κ. Σαμαρά στην κοινοβουλευτική συζήτηση για τον προϋπολογισμό του 2010 για ένα σχέδιο περιστολής δαπανών και ανάπτυξης χαμηλού δημοσιονομικού κόστους, σε άρθρο μου τον Ιανουάριο του 2010 πρότεινα συγκεκριμένες λύσεις που ανταποκρίνονται στο σημερινό πρόβλημα υψηλών δαπανών και λειψανδρίας της εταιρείας: Μετατάξεις τεχνικού προσωπικού της ΟΑ και αλλαγή της φιλοσοφίας συντήρησης σε «Total Fleet Support» και αναλογική χρέωση ανά ώρα πτήσης.

Έχω υποχρέωση να τονίσω ότι το πρόβλημα μείωσης προσωπικού λόγω συνταξιοδοτήσεων ήταν σε γνώση της Διοίκησης από το 2007. Επίσης αυτό ανεδείχθη ως κορυφαίος παράγοντας κινδύνου σε ημερίδα στελεχών που διοργανώθηκε το 2008 υπό του καθ. του ΠΑΠΕΙ Εμμ. Κονδύλη. Και ενώ η Διοίκηση είχε τότε έγκριση από την κυβέρνηση της ΝΔ για την πρόσληψη 280 υπαλλήλων μέσω ΑΣΕΠ, αντί να προχωρήσει στο διαγωνισμό άμεσα ζήτησε επαναβεβαίωση από την νυν κυβέρνηση. Ποιος θα μπορούσε να κατηγορήσει τη Διοίκηση της ΕΑΒ αν προχωρούσε στις προσλήψεις; Σας ερωτώ, το κράτος δεν έχει συνέχεια; Παράνομη ήταν η προηγούμενη κυβέρνηση; Σήμερα, μετά από 1.5 χρόνο, και αφού απεχώρησαν 900 περίπου συνάδελφοι, μαθαίνω ότι ενεκρίθη η πρόσληψη 80 υπαλλήλων εκ των 280 που είχε εγκρίνει η προηγούμενη κυβέρνηση. Οι υπόλοιποι 200 θα προσληφθούν σε δεύτερη φάση!

2.    Στην ΕΑΒ πρέπει να τοποθετείται διοίκηση με υψηλά προσόντα, εμπειρία στην αεροπορική βιομηχανία, με αναπτυξιακό όραμα, που θα λειτουργήσει αξιοκρατικά και ασφαλώς τέτοια στελέχη υπάρχουν και στην εταιρεία μέσα και παραμένουν αναξιοποίητα!

3.    Η ΕΑΒ πρέπει να αναλαμβάνει απ’ ευθείας μεγάλα εξοπλιστικά προγράμματα από το ΕΜΠΑΕ ακριβώς όπως συμβαίνει σε όλες τις χώρες. Όταν ο κ. Φιλιππάκος, στο πλαίσιο του στρατηγικού σχεδίου ως προϋπόθεση εξυγίανσης εντός τριετίας, είχε καταθέσει επί δικής μας κυβερνήσεως λίστα με δέκα μεγάλα προγράμματα που μπορούσε η ΕΑΒ να τα φέρει μόνη της σε πέρας (δίκτυο δορυφορικών επικοινωνιών, αυτοπροστασία των C-130 και των ελικοπτέρων έρευνας και διάσωσης, μη επανδρωμένα αεροσκάφη, συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου κ.α.) η δική μας κυβέρνηση την απέρριψε μαζί με το πρόγραμμα επενδύσεων! Επί δικής μας κυβερνήσεως αποσυρθήκαμε από την κοινοπραξία του Aermacchi! Δικός μας ήταν ο Γενικός Διευθυντής ΓΔΑΕΕ που απέρριψε επενδυτικά ΑΩ με αποτέλεσμα σήμερα να μας κατηγορούν χωρίς αποδείξεις για την μόλυνση του Ασωπού.

Απαιτούμε λοιπόν την απ’ ευθείας ανάθεση προγραμμάτων από το EMPAE και μην τολμήσει κανείς να φέρει αντίρρηση σ’ αυτήν την αξίωση με επιχείρημα την οδηγία 2009/81 της ΕΕ διότι η οδηγία αυτή αφήνει πολλά παράθυρα και περιθώρια ελιγμών και δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ενίοτε σαν πρόφαση για αμαρτίες. Αναφέρομαι στο Αρ. 346 της Συνθήκης της Λισαβόνας… Να προσθέσω εδώ λόγο επικαιρότητας ότι απαιτούμε την απ’ ευθείας ανάθεση στην ΕΑΒ της κατασκευής του συστήματος ηλεκτρονικής επιτήρησης των ελληνοτουρκικών συνόρων (το τείχος στον Εύρου), είναι σημαντικό έργο για το μέλλον της εταιρείας. Και ζητάμε από την ΝΔ να ασκήσει ασφυκτική αντιπολίτευση προς την κυβέρνηση για τα παραπάνω.

Κυρίες και κύριοι, αν υπάρχει η θέληση υπάρχει και ο τρόπος!

Σας ευχαριστώ γιατην προσοχή σας.»

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: