ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ ΤΟΥ ΈΘΝΟΥΣ

Είναι πράγματι εντυποσιακή η προωρατικότητα των μεγάλων ποιητών του Έθνους οι οποίοι 1-2 αιώνες πριν με τα ποιήματά τους μπόρεσαν να περιγράψουν με τον ποιο παραστατικό και αντικειμενικό τρόπο την σημερινή πραγματικότητα στην οποία έχει περιέλθει το ο Ελληνικός λαός. Θα παραθέσω δύο ποιήματα από τον Γεώργιο Σουρή και τον Κωστή Παλαμά. Την ερμηνία τους και τα συναισθήματα που προκαλούν τα αφήνω στους αναγνώστες.

Φόροι

Βάλετε φόρους, βάλετε εις την πτωχή μας ράχη,

ποτίστε με το αίμα μας την άρρωστη πατρίδα,

σεις το κρασί και τον καπνό να πίνετε μονάχοι,

κ’ εμείς να σας κυττάζωμε με μάτι σαν γαρίδα.

Βαρειά φορολογήσετε και το νερό που τρέχει…

βάλετε φόρους, βάλετε, κι’ η ράχη μας αντέχει…

 Ό,τι καλό κι αν έχωμε απάνω μας ας μείνη,

στα πρόσωπά μας ας χυθή του μαρασμού το χρώμα,

μ’ εμάς το ισοζύγιο του έθνους μας ας γίνη,

φορολογήσετε κι’ αυτή τη σάρκα μας ακόμα.

Του κρέατός μας κόβετε καμμιά παχειά λωρίδα,

και τρώγετέ την λαίμαργα μαζί με την πατρίδα.

Ό,τι κι’ αν τρώνε οι πτωχοί, το έθνος ας τα τρώγη,

ό,τι κι’ αν πίνουν οι πτωχοί, το έθνος ας το πίνη,

χορταίνετε σαν Λούκουλλοι μ’ εμάς το σκυλολόγι,

κι’ εμείς θα σας γνωρίζωμε γι’ αυτό ευγνωμοσύνη.

Τέτοιοι χωριάταις πούμαστε αντέχομε εις όλα,

και ούτε τόσο εύκολα τινάζομε τα κώλα.

 Πρέπει να είναι οι πολλοί πτωχοί και πεινασμένοι

και οι ολίγοι πάντοτε να βρίσκονται χορτάτοι,

πρέπει να στέκουν οι πολλοί στα σπίτια των κλεισμένοι

και οι ολίγοι να πηδούν απάνω στο Παλάτι.

Πρέπει ο κόσμος ο πολύς να δέχεται τα βάρη,

κι ο λιγοστός απάνω του κανένα να μην πάρη.

Μ’αυτόν τον νόμο έζησε ο κόσμος και θα ζήση,

τη δύναμή του προσκυνά η κάθε κοινωνία,

δεν ειμπορεί καθένας μας βεβαίως να πλουτίση,

γιατί του κόσμου έπειτα χαλά η αρμονία.

Φτώχια και πλούτος!… ζήτημα του καθενός αιώνος,

ιδού το τέλος κι’ η αρχή του φοβερού αγώνος.

 Λοιπόν κανένας πρόστυχος κεφάλι μη σηκώση,

για τόσα νομοσχέδια μη βγάλη τσιμουδιά,

εις της πατρίδος τον βωμόν το αιμα του ας δώση,

χωρίς ν’αφήση στεναγμό η μαύρη του καρδιά.

Κι αν τώρα πάλι έπεσε επάνω του ο κλήρος,

πρέπει και πάλι να φανή γενναίος, μάρτυς, ήρως!

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΟΥΡΗΣ, Ιανουάριος 1883

Γύριζε

«Γύριζε, μὴ σταθῇς ποτέ, ρίξε μας πέτρα μαύρη,

ὁ ψεύτης εἴδωλο εἶν᾿ ἐδῶ, τὸ προσκυνᾷ ἡ πλεμπάγια,

ἡ Ἀλήθεια τόπο νὰ σταθῇ μιὰ σπιθαμὴ δὲ θἄβρῃ.

Ἀλάργα. Μόρα τῆς ψυχῆς τῆς χώρας τὰ μουράγια.

Ἀπὸ θαμποὺς ντερβίσηδες καὶ στέρφους μανταρίνους

κι ἀπὸ τοὺς χαλκοπράσινους ἡ Πολιτεία πατιέται.

Χαρὰ στοὺς χασομέρηδες! Χαρὰ στοὺς ἀρλεκίνους!

Σκλάβος ξανάσκυψε ὁ ρωμιὸς καὶ δασκαλοκρατιέται.

Δὲν ἔχεις, Ὄλυμπε, θεούς, μηδὲ λεβέντες ἡ Ὄσσα,

ραγιάδες ἔχεις, μάννα γῆ, σκυφτοὺς γιὰ τὸ χαράτσι,

κούφιοι καὶ ὀκνοὶ καταφρονοῦν τὴ θεία τραχιά σου γλώσσα,

τῶν Εὐρωπαίων περιγελᾷ καὶ τῶν ἀρχαίων παλιάτσοι.

Καὶ δημοκόποι Κλέωνες καὶ λογοκόποι Ζωίλοι,

καὶ Μαμμωνᾶδες βάρβαροι, καὶ χαῦνοι λεβαντίνοι.

λύκοι, ὦ κοπάδια, οἱ πιστικοὶ καὶ ψωριασμένοι οἱ σκύλοι

κι οἱ χαροκόποι ἀδιάντροποι καὶ πόρνη ἡ Ρωμιοσύνη!»

ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ (1908)

Advertisements

Ένα Σχόλιο to “ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ ΤΟΥ ΈΘΝΟΥΣ”

  1. antonios Says:

    ερμηνεια και οχι ερμηνια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: