ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ ΤΟΥ ΈΘΝΟΥΣ

05/02/2013

Είναι πράγματι εντυποσιακή η προωρατικότητα των μεγάλων ποιητών του Έθνους οι οποίοι 1-2 αιώνες πριν με τα ποιήματά τους μπόρεσαν να περιγράψουν με τον ποιο παραστατικό και αντικειμενικό τρόπο την σημερινή πραγματικότητα στην οποία έχει περιέλθει το ο Ελληνικός λαός. Θα παραθέσω δύο ποιήματα από τον Γεώργιο Σουρή και τον Κωστή Παλαμά. Την ερμηνία τους και τα συναισθήματα που προκαλούν τα αφήνω στους αναγνώστες.

Φόροι

Βάλετε φόρους, βάλετε εις την πτωχή μας ράχη,

ποτίστε με το αίμα μας την άρρωστη πατρίδα,

σεις το κρασί και τον καπνό να πίνετε μονάχοι,

κ’ εμείς να σας κυττάζωμε με μάτι σαν γαρίδα.

Βαρειά φορολογήσετε και το νερό που τρέχει…

βάλετε φόρους, βάλετε, κι’ η ράχη μας αντέχει…

 Ό,τι καλό κι αν έχωμε απάνω μας ας μείνη,

στα πρόσωπά μας ας χυθή του μαρασμού το χρώμα,

μ’ εμάς το ισοζύγιο του έθνους μας ας γίνη,

φορολογήσετε κι’ αυτή τη σάρκα μας ακόμα.

Του κρέατός μας κόβετε καμμιά παχειά λωρίδα,

και τρώγετέ την λαίμαργα μαζί με την πατρίδα.

Ό,τι κι’ αν τρώνε οι πτωχοί, το έθνος ας τα τρώγη,

ό,τι κι’ αν πίνουν οι πτωχοί, το έθνος ας το πίνη,

χορταίνετε σαν Λούκουλλοι μ’ εμάς το σκυλολόγι,

κι’ εμείς θα σας γνωρίζωμε γι’ αυτό ευγνωμοσύνη.

Τέτοιοι χωριάταις πούμαστε αντέχομε εις όλα,

και ούτε τόσο εύκολα τινάζομε τα κώλα.

 Πρέπει να είναι οι πολλοί πτωχοί και πεινασμένοι

και οι ολίγοι πάντοτε να βρίσκονται χορτάτοι,

πρέπει να στέκουν οι πολλοί στα σπίτια των κλεισμένοι

και οι ολίγοι να πηδούν απάνω στο Παλάτι.

Πρέπει ο κόσμος ο πολύς να δέχεται τα βάρη,

κι ο λιγοστός απάνω του κανένα να μην πάρη.

Μ’αυτόν τον νόμο έζησε ο κόσμος και θα ζήση,

τη δύναμή του προσκυνά η κάθε κοινωνία,

δεν ειμπορεί καθένας μας βεβαίως να πλουτίση,

γιατί του κόσμου έπειτα χαλά η αρμονία.

Φτώχια και πλούτος!… ζήτημα του καθενός αιώνος,

ιδού το τέλος κι’ η αρχή του φοβερού αγώνος.

 Λοιπόν κανένας πρόστυχος κεφάλι μη σηκώση,

για τόσα νομοσχέδια μη βγάλη τσιμουδιά,

εις της πατρίδος τον βωμόν το αιμα του ας δώση,

χωρίς ν’αφήση στεναγμό η μαύρη του καρδιά.

Κι αν τώρα πάλι έπεσε επάνω του ο κλήρος,

πρέπει και πάλι να φανή γενναίος, μάρτυς, ήρως!

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΟΥΡΗΣ, Ιανουάριος 1883

Γύριζε

«Γύριζε, μὴ σταθῇς ποτέ, ρίξε μας πέτρα μαύρη,

ὁ ψεύτης εἴδωλο εἶν᾿ ἐδῶ, τὸ προσκυνᾷ ἡ πλεμπάγια,

ἡ Ἀλήθεια τόπο νὰ σταθῇ μιὰ σπιθαμὴ δὲ θἄβρῃ.

Ἀλάργα. Μόρα τῆς ψυχῆς τῆς χώρας τὰ μουράγια.

Ἀπὸ θαμποὺς ντερβίσηδες καὶ στέρφους μανταρίνους

κι ἀπὸ τοὺς χαλκοπράσινους ἡ Πολιτεία πατιέται.

Χαρὰ στοὺς χασομέρηδες! Χαρὰ στοὺς ἀρλεκίνους!

Σκλάβος ξανάσκυψε ὁ ρωμιὸς καὶ δασκαλοκρατιέται.

Δὲν ἔχεις, Ὄλυμπε, θεούς, μηδὲ λεβέντες ἡ Ὄσσα,

ραγιάδες ἔχεις, μάννα γῆ, σκυφτοὺς γιὰ τὸ χαράτσι,

κούφιοι καὶ ὀκνοὶ καταφρονοῦν τὴ θεία τραχιά σου γλώσσα,

τῶν Εὐρωπαίων περιγελᾷ καὶ τῶν ἀρχαίων παλιάτσοι.

Καὶ δημοκόποι Κλέωνες καὶ λογοκόποι Ζωίλοι,

καὶ Μαμμωνᾶδες βάρβαροι, καὶ χαῦνοι λεβαντίνοι.

λύκοι, ὦ κοπάδια, οἱ πιστικοὶ καὶ ψωριασμένοι οἱ σκύλοι

κι οἱ χαροκόποι ἀδιάντροποι καὶ πόρνη ἡ Ρωμιοσύνη!»

ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ (1908)

Advertisements

ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΜΥΝΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ (ΕΑΣ), ΠΥΡΚΑΛ + ΕΒΟ / ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣ ΌΦΕΛΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

25/04/2012

Δρ. Αίθων – Οδυσσεύς Ναρλής

Μία πιθανή εξυγίανση και ανασυγκρότηση των ΕΑΣ (ή των εταιρειών που τα συγκροτούν) προϋποθέτει την ενδελεχή εξέταση των στρατηγικών στόχων των δύο εταιρειών που συγκροτούν την «νέα Εταιρία». Οι στόχοι αυτοί πρέπει να μελετηθούν υπό το πρίσμα τριών ουσιαστικών παραμέτρων:

  1. Την κάλυψη των πάγιων αναγκών των ΕΕΔ σε πυρομαχικά (ΕΣ, ΠΝ, ΠΑ) και οπλικά συστήματα
  2. Τις προοπτικές του εξαγωγικού προσανατολισμού της νέας Εταιρίας και τις δυνατότητες διείσδυσής της στη διεθνή αγορά.
  3. Σε συνδυασμό με τα δύο παραπάνω τη δυνατότητα της νέας Εταιρίας να καταστεί ατμομηχανή βιομηχανικής και οικονομικής ανάπτυξης,
  • τις προοπτικές της ΠΥΡΚΑΛ να παράγει πυρομαχικά και των τριών κλάδων των ΕΕΔ τα οποία σήμερα δεν παράγονται εγχώρια (όπως τα πυρομαχικά 120χιλ των αρμάτων μάχης) και που οι ανάγκες της χώρας καλύπτονται με εισαγωγές…
  • την δυνατότητα της νέας Εταιρίας να αναπτύξει ιδία καινοτόμα οπλικά συστήματα, πυρομαχικά και συναφείς καινοτόμες τεχνολογίες για κάλυψη των μελλοντικών αναγκών των ΕΕΔ και
  • την δυνατότητα της νέας Εταιρίας να συνεργαστεί δημιουργικά και αποτελεσματικά με την ΕΑΒ, την ΕΛΒΟ και τα ναυπηγεία για την ανάπτυξη κα παραγωγή ολοκληρωμένων συστημάτων όπως ο πύραυλος IRIS-T.

Στα παραπάνω πλαίσια η αξιοποίηση των παραπάνω εταιρειών σε διεθνή σχήματα είναι εξαιρετικά σημαντική δεδομένου ότι:

(α) οι απαιτήσεις των ΕΕΔ είναι από μόνες τους ικανές να συντηρήσουν τις βασικές γραμμές παραγωγής των εταιρειών αυτών,

(β) οι εταιρείες αυτές πρέπει να εκσυγχρονιστούν τεχνολογικά, να ξαναρχίσουν να παράγουν και επί πλέον

(γ) να αποκτήσουν εξαγωγικούς ορίζοντες

Δηλαδή με τη σημερινή ορολογία από το να παράγουν ελλείμματα πρέπει να μεταστραφούν και να παράγουν έσοδα για το κράτος και να δημιουργήσουν συνθήκες εισροής συναλλάγματος και αύξησης της ρευστότητας στην Ελληνική οικονομία γενικότερα.

Επειδή στις μέρες μας γίνεται πολύ κουβέντα για την ιδιωτικοποίηση των ΕΑΣ πρέπει να έχουμε υπόψη μας δύο βασικά στοιχεία:

  1. Μία ιδιωτικοποίηση όπως την ερμηνεύει σήμερα το ΠΑΣΟΚ και οι εμπνευστές του μνημονίου θα απαλλάξει τον κρατικό προϋπολογισμό από σημαντικά ελλείμματα και θα επιφέρει κάποια πρόσκαιρα έσοδα που θα εξανεμιστούν στην αποπληρωμή του δανείου. Ταυτόχρονα ο ξένος επενδυτής, που θα πάρει τα ΕΑΣ, θα απαιτήσει να είναι ο κυρίαρχος προμηθευτής των ΕΕΔ. Με αυτήν όμως τη λογική κινδυνεύουμε πολύ σοβαρά να δημιουργήσουμε μια παρόμοια περίπτωση περίπτωση με εκείνη των ENAE όπου ο επενδυτής θα χρησιμοποιεί την εταιρεία για να πλουτίζει, ενίοτε εκβιάζοντας την Κυβέρνηση…
  2. Με τις σημερινές συνθήκες η συνολική «ιδιωτικοποίηση» των ΕΑΣ είναι αδύνατη αφού και οι δύο εταιρείες που εξέφρασαν ενδιαφέρον, η Αμερικανική ΑΤΚ και η Israel Defense Industries, ενδιαφέρονται μόνο για την ΠΥΡΚΑΛ.

Από την άλλη όμως η τακτική της ιδιωτικοποίησης των λειτουργιών και όχι της υποδομής στρατηγικών άσσετς προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα. Σε αυτό το σημείο εκείνο που πρέπει να γίνει ιδιαίτερα κατανοητό είναι ότι δεν ιδιωτικοποιείται μια αμυντική βιομηχανία με τον ίδιο τρόπο που θα γινόταν π.χ. για μία εταιρεία λιπασμάτων. Υπό την έννοια αυτή η πολιτεία θα πρέπει να εξετάσει τις προσφορές των υποψηφίων επενδυτών και να τις βαθμολογήσει σύμφωνα με μια σειρά σύνθετων κριτηρίων, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται:

  1. Το επενδυτικό, επιχειρηματικό και εμπορικό σχέδιο
  2. Η φύση της παραγωγικής δραστηριότητας που ο στρατηγικός επενδυτής θα μεταφέρει στην υπό απόκτηση εταιρεία
  3. Η τιμολογιακή πολιτική που θα ακολουθήσει ο στρατηγικός επενδυτής ώστε οι ΕΕΔ να προμηθεύονται πυρομαχικά και εξοπλισμό στην χαμηλότερη τιμή που διατίθενται αυτά διεθνώς και πάντως όχι ακριβότερα από την τιμή που τα προμηθεύεται ο στρατός του κράτους καταγωγής της μητρικής εταιρείας. Για να καταδείξουμε τη σημασία αυτού του κριτηρίου, να υπενθυμίσουμε εδώ δύο παλαιότερες περιπτώσεις που χαρακτηρίστηκαν ως «σκάνδαλα» του ΠΑΣΟΚ: (α) την τιμή με την οποία η ΠΑ προμηθεύτηκε τα M2000 στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και (β) την τιμή των υποβρυχίων 214 των οποίων τη σχεδίαση και τις δοκιμές ενώ τις χρηματοδότησε ο Έλληνας φορολογούμενος, ωστόσο η χώρα μας τα προμηθεύτηκε πολύ ακριβότερα απ’ ότι άλλες χώρες που το παρήγγειλαν στη αργότερα.
  4. Αν μέρος του κύκλου εργασιών θα επενδύεται για έρευνα και ανάπτυξη νέων πυρομαχικών και οπλικών συστημάτων και σε τι ποσοστό. Ποιος θα έχει την βιομηχανική ιδιοκτησία και την επικαρπία των καινοτομιών και των νέων σχεδίων (η ΕΒΟ και η ΠΥΡΚΑΛ ή η υποψήφια μητρική εταιρεία). Τι θα γίνει με τα πυρομαχικά, τα οπλικά συστήματα και τις τεχνολογίες που έχουν αναπτύξει κατά το παρελθόν ΕΒΟ και ΠΥΡΚΑΛ; Σε ποιον θα ανήκει η βιομηχανική τους ιδιοκτησία;
  5. Τι μέρος της παγκόσμιας αγοράς ανοίγεται στην ΠΥΡΚΑΛ ή / και στην ΕΒΟ
  6. Ποιες θα είναι οι συνεργασίες των εταιρειών με την ΕΑΒ, την ΕΛΒΟ και τα ναυπηγεία για ανάπτυξη και παραγωγή ολοκληρωμένων ή ευφυών συστημάτων;
  7. Ποιοι είναι οι πολιτικοί κίνδυνοι για τις εισαγόμενες τεχνολογίες ως προς τις άδειες τελικού χρήστη τόσο για την χώρα μας όσο και για τους πελάτες εξωτερικού;
  8. Και ιδιαίτερα όσον αφορά στα ΕΑΣ, τι θα γίνει με το ερευνητικό κέντρο Laserayn στην Αρμενία που αναπτύσσει τεχνολογίες laser και οπτοηλεκτρονικών;

Υπό το πρίσμα αυτό ο στρατηγικός επενδυτής που θα αποκτήσει τις λειτουργίες της ΕΒΟ και της ΠΥΡΚΑΛ θα πρέπει να είναι εκείνος που με τον πιο πειστικό τρόπο θα ανταποκριθεί στο μέγιστο σε όλα τα παραπάνω κριτήρια και θα έχει λάβει την μεγαλύτερη βαθμολογία και με αυτόν τον τρόπο θα εναρμονίζεται περισσότερο με τα εθνικά συμφέροντα και την εθνική στρατηγική.

SUPREMA LEX SALUS PATRIAE*

12/03/2012

Αίθων – Οδυσσεύς Ναρλής

«Υπέρτατος νόμος η σωτηρία της πατρίδος»… Αυτός ο όρος είναι σήμερα πιο επίκαιρος από ποτέ λόγω της οικονομικής κρίσης και του αποτελέσματός της το Μνημόνιο-2. Αυτά τα τελευταία έχουν επιφέρει δραματικές περικοπές στον αμυντικό προϋπολογισμό της χώρας μας σε μία χρονική συγκυρία που η Τουρκία εξοπλίζεται δυσανάλογα σε σχέση με τις απειλές που αντιμετωπίζει η ίδια, και ταυτόχρονα η Ελλάδα είναι αναγκασμένη να διεκδικήσει την ΑΟΖ, να προστατέψει τα συμφέροντα του Ελληνικού Έθνους σε δύο κράτη, δηλαδή και στην Κύπρο, όταν από την απέναντι όχθη η αμφισβήτηση, όχι μόνο της ίδιας της ΑΟΖ αλλά και εθνικών εδαφών, είναι έμπρακτη!

Σήμερα, αν ανατρέξει κανείς στον προϋπολογισμό του 2012 και στα σχετικά κείμενα του μεσοπρόθεσμου 2011-2015 που είναι ανηρτημένα στην ιστοσελίδα του ΥΠΕΘΟ θα βρεθεί αντιμέτωπος με τα παρακάτω οικονομικά στοιχεία που αφορούν στον προϋπολογισμό του ΥΠΕΘΑ και τις προβλεπόμενες δαπάνες για εξοπλισμό:

Αμυντικός Προύπολογισμός

Πρώτο συμπέρασμα είναι ότι ενώ μέχρι το 2009 δαπανούσαμε κάθε χρόνο περίπου 4.3% επί του ΑΕΠ για να διατηρήσουμε την αποτρεπτική μας ικανότητα, σήμερα αυτή η δαπάνη έχει περιοριστεί στο 2.27% περίπου με τάση να υποχωρήσει κάτω από το 2% τα επόμενα χρόνια. Το κυριότερο όμως είναι ότι αυτή η μείωση σε ποσοστό έρχεται ταυτόχρονα με την ύφεση με αποτέλεσμα οι δαπάνες να έχουν συρρικνωθεί και σε απόλυτους αριθμούς. Εφόσον οι ΕΕΔ λειτουργούν με συγκεκριμένη δομή, δεδομένο στελεχιακό δυναμικό και όγκο προσωπικού είναι αναμενόμενο οι περικοπές να έχουν πλήξει κυρίως τα εξοπλιστικά προγράμματα.

Στην πραγματικότητα τα μόνα εξοπλιστικά προγράμματα που τρέχουν αυτήν τη χρονική στιγμή είναι η προμήθεια των βλημάτων 120χιλ. για τα άρματα μάχης, των πυραύλων αντιαεροπορικών συστημάτων ρωσικής προέλευσης, των συλλογών κατεύθυνσης βομβών Spice που προμηθευόμαστε από το Ισραήλ και τέλος η προμήθεια δύο πρόσθετων υποβρυχίων T-214 που παραγγέλθηκαν το φθινόπωρο του 2010 μέσω της σύμβασης Neptune-II.

Σήμερα, με δεδομένους τiς παραπάνω δαπάνες, υπάρχει εύλογη αμφιβολία στο κατά πόσο το υπάρχον υλικό των ΕΕΔ συντηρείται αποτελεσματικά και είναι στο μέγιστο της πολεμικής του διαθεσιμότητας, όταν μάλιστα διαρρέουν εισηγήσεις για αύξηση της στρατιωτικής θητείας και για περεταίρω μείωση των εξοπλιστικών δαπανών. Σε κάθε όμως περίπτωση και αν η τάση αυτή συνεχιστεί, τότε δεν θα μιλάμε πια για ΕΕΔ αλλά για δυνάμεις εθνοφυλακής…!

Με δεδομένο ότι «υπέρτατος νόμος είναι η σωτηρία της πατρίδος» τότε είναι πατριωτικό μας καθήκον να διερευνήσουμε τρόπους με τους οποίους θα μεγιστοποιηθεί η μαχητική ικανότητα των ΕΕΔ.

Η Ελλάδα στην παρούσα συγκυρία είναι υποχρεωμένη να αυξήσει την αεροναυτική της δύναμη για την διασφάλιση των συμφερόντων του Ελληνισμού στην Αν. Μεσόγειο με το λιγότερο δυνατό κόστος. Δεδομένου ότι (α) μετά από τις παρεμβάσεις του κ. Αβραμόπουλου το θέμα της ναυπήγησης των υποβρυχίων εκτιμάται ότι θα εξελιχθεί ομαλά, (β) ότι τελικά θα παραγγελθούν οι φρεγάτες Fremm που θα ναυπηγηθούν στην Ελλάδα (αφού οι Γάλλοι προσφέρουν τη δυνατότητα ένταξης αυτών στο δικό τους στόλο αν η Ελλάδα δεν έχει τη δυνατότητα να τις αποπληρώσει), και (γ) ότι θα ενταχθεί στο οπλοστάσιο της ΠΑ το μη επανδρωμένο βομβαρδιστικό αεροσκάφος Neuron UCAV τεχνολογίας stealth εφόσον η Ελλάδα διά της ΕΑΒ συμμετέχει στην κοινοπραξία, οι υπόλοιπες απαιτήσεις κύριου πολεμικού υλικού θα πρέπει να καλυφθούν μέσω της προσφοράς πλεονάζοντος υλικού από τις ΗΠΑ στη χώρα μας.

Έχοντας υπόψη ότι πλέον δεν είναι δυνατή η αγορά νέων οπλικών συστημάτων είμαστε υποχρεωμένοι να εκμεταλλευτούμε την προσφορά των ΗΠΑ από το πλεονάζων υλικό τους αφού πολλά συστήματα θα κλείσουν σημαντικά κενά στον εξοπλισμό των ΕΕΔ. Άλλωστε η πρόσφατη παραλαβή και άμεση εκμετάλλευση του από τον Ε.Σ. των 223 αυτοκινούμενων πυροβόλων Μ109Α3 από τα γερμανικά αποθέματα, έδειξε στον Ε.Σ. ότι μπορεί να κλείσει χρόνιες πληγές άμεσα με πολύ μικρό κόστος, ειδικά σε τομείς που δεν απαιτούν την «αιχμή» της τεχνολογίας.

Σήμερα οι ΗΠΑ προσφέρουν δωρεά σημαντικό αριθμό οπλικών συστημάτων από τον πακτωλό του αμυντικού υλικού που αποσύρουν, και πολλά από αυτά αποτελούν πρώτη προτεραιότητα για τις ΕΕΔ: αντιαεροπορικά συστήματα ΜΙΜ-104 Patriot, περίπου 150 ρουκετοβόλα MLRS, αυτοκινούμενα πυροβόλα Μ109Α5, 400 άρματα μάχης Abrams Μ1Α1, μεγάλο αριθμό μεταφορικών αεροσκαφών C-130, επιθετικών αεροσκαφών Α-10, 48 μαχητικά αεροσκάφη F-15C/D, περίπου 40 ελικόπτερα UH-60 και μεγάλο αριθμό τεθωρακισμένων οχhμάτων διαφόρων ρόλων.

Συγκεκριμένα οι ΗΠΑ μας προσφέρουν άμεσα δωρεάν 400 άρματα μάχης Abrams M1A1 (αξίας  1,5 δισ. € περίπου), πάνω από 500 τεθωρακισμένα οχήματα διαφόρων ρόλων (εκ των οποίων 225 τεθωρακισμένα μεταφοράς προσωπικού Μ113Α2, περισσότερα από 100 M577A2 οχήματα διοίκησης και ελέγχου, 106 τεθωρακισμένα οχήματα-αντιαρματικά Μ901Α2 Improved TOW Vehicle (ITV), Μ548 ερπυστριοφόρα μεταφοράς πυρομαχικών πυροβολικού, περί 80 οχημάτων M981 FIST-V παρατήρησης πυροβολικού) καθώς και 24 αεροσκάφη F-15C/D, δεδομένου ότι τα υπόλοιπα 24 έχουν ζητηθεί από το Ισραήλ.

Κύριο χαρακτηριστικό αυτής της εξέλιξης είναι ότι οι ΕΕΔ θα αποκτήσουν σημαντικά επιχειρησιακά πλεονεκτήματα αφού (α) ο ΕΣ θα μπορέσει να σχηματίσει στο Εύρο ένα πανίσχυρο ιππικό δύναμης 700 και πλέον αρμάτων με πυροβόλο 120χιλ, εκ των οποίων τα 400 θα έχουν ασύγκριτη μέχρι σήμερα επιβιωσιμότητα ακόμη και εναντίον πληγμάτων από σύγχρονα αντιαρματικά όπλα και οβίδες 120χιλ. κινητικής ενέργειας APFSDS, και ικανότητας εύστοχης βολής εναντίων αρμάτων από πολύ μεγάλη απόσταση (2500m), (β) ενισχύεται η κινητικότητα του πυροβολικού και των αντιαρματικών δυνάμεων· και (γ) η ΠΑ για πρώτη φορά μετά από 40 χρόνια περίπου θα εντάξει στο στόλο της ένα καθαρόαιμο αεροσκάφος εναέριας υπεροχής ικανό να καλύψει με άνεση την Κύπρο.

Η επιτυχής όμως αξιοποίηση των παραπάνω δυνατοτήτων προϋποθέτει την άμεση κινητοποίηση της αμυντικής βιομηχανίας και ιδιαίτερα της ΕΑΒ καθόσον:

  1. Το άρμα M1A1 Abrams σε αντίθεση με όλα τα άλλα άρματα μάχης διαθέτει αεροπορικό στροβιλοκινητήρα και καίει αεροπορικό καύσιμο JP8. Τούτο σημαίνει απαίτηση για συντήρηση και επισκευών πάνω από 400 κινητήρων αφού η προσφορά συνοδεύεται και από μεγάλο αριθμό εφεδρικών κινητήρων και όλα αυτά μαζί με τα παρελκόμενα των εν λόγω κινητήρων. Γίνεται λοιπόν αντιληπτό το μέγεθος του βιομηχανικού έργου και της προστιθέμενης αξίας που καλείται να παράγει η ΕΑΒ (αφού στην Ελλάδα μόνο αυτή έχει τις εγκαταστάσεις και τη δυνατότητα συντήρησης αεροπορικών κινητήρων) αν συγκρίνουμε αυτόν τον αριθμό με τους μόνο 140 κινητήρες των F-16 των οποίων η συντήρηση είχε θεωρηθεί μεγάλο έργο. Πέραν όμως αυτών πρέπει να εξεταστεί σε εθνικό επίπεδο η συντήρηση των ηλεκτρονικών συστημάτων των αρμάτων
  2. Τα παρεχόμενα 180 και πλέον οχήματα διοίκησης πυροβολικού και παρατήρησης πυροβολικού αν και έχουν σημαντικές δυνατότητες να ακολουθούν το γρήγορο τέμπο ενός πολέμου και ιδίως το αυτοκινούμενο πυροβολικό εν κινήσει θα πρέπει οπωσδήποτε να εκσυγχρονιστούν κυρίως ως προς τον τηλεπικοινωνιακό τους εξοπλισμό αφού ιδιαίτερα το M577A2 υστερεί σε δυνατότητες επικοινωνιών με τις υπόλοιπες δυνάμεις όταν είναι εν κινήσει. Μία πρώτη αναβάθμιση μπορεί ήδη να γίνει με το υπάρχον στις αποθήκες του στρατού εξοπλισμό έναντι μικρού σχετικά κόστους. Σε κάθε περίπτωση η ΕΑΒ ως μοναδική εταιρεία στην Ελλάδα που διαθέτει ταυτόχρονα  την απαραίτητη εμπειρία σε δίκτυα επικοινωνιών, σε συστήματα πυροβολικού, και εκσυγχρονισμού αντιαρματικών συστημάτων TOW μπορεί και οφείλει να μελετήσει εκ των προτέρων πακέτα εκσυγχρονισμού που θα προσδώσουν πρωτόγνωρες δυνατότητες μάχης σε αυτά τα οχήματα σε ένα περιβάλλον δικτυακού πολέμου και ταχέως εξελισσόμενου μετώπου, ιδιαίτερα αν συνεκτιμηθεί η δυνατότητα ενσωμάτωσης και συστημάτων μη επανδρωμένων αεροσκαφών.
  3. Τα αεροσκάφη F-15 μαζί με τους κινητήρες και τα ηλεκτρονικά τους συστήματα θα απαιτήσουν εκσυγχρονισμό και συντήρηση, όπου ιδιαίτερα στο ζήτημα του εκσυγχρονισμού υπάρχουν προοπτικές συνεργασίας με την Ισραηλινή αεροπορική βιομηχανία ΙΑΙ.
  4. Ιδιαίτερη μνεία χρήζει η πιθανή ένταξη στο Ελληνικό οπλοστάσιο πρόσθετων αεροσκαφών C-130 και ιδιαίτερα η περίπτωση των ελικοπτέρων UH-60 τα οποία θα απαλλάξουν τον ΕΣ από τα παλιά UH-1. Σε κάθε περίπτωση η αύξηση του στόλου των C-130 και η ένταξη των UH-60 θέτουν στην EAB νέες προκλήσεις αφού σήμερα τα ελικόπτερα της Αεροπορίας Στρατού (15 Chinook CH-47D και 24 Apache AH-64) δεν συντηρούνται από την ΕΑΒ. Γι’ αυτά ο ΕΣ πληρώνει αδρά τεχνικούς που έρχονται από το εξωτερικό για τη συντήρησή τους. Το ίδιο συμβαίνει και για τα μεταγωγικά αεροπλάνα της ΠΑ C-27J, ενώ η συντήρηση των ελικοπτέρων Super Puma έχει και αυτή δρομολογηθεί μέσω NAMSA προς το εξωτερικό. Όσον αφορά για τα ελικόπτερα NH-90 ούτε γι’ αυτά υπήρξε πρόβλεψη συντήρησης. Όλα αυτά έχουν σαν συνέπεια να διαρρέει στο εξωτερικό πολύτιμη ρευστότητα που ήδη λείπει από την εσωτερική αγορά και είναι πλέον επιτακτική ανάγκη όλα τα πτητικά μέσα των ΕΕΔ να έρχονται στην ΕΑΒ για τη συντήρησή τους όπως άλλωστε επιτάσσει και ο ιδρυτικός νόμος και το καταστατικό της εταιρείας

Όλα τα παραπάνω πρέπει μετά τις εκλογές να δρομολογηθούν προς όφελος της Ελληνικής οικονομίας και της ανάπτυξης καθόσον τα παραπάνω είναι ικανά να δώσουν από μόνα τους σημαντική επιχειρηματική πνοή στην ΕΑΒ και κατ’ επέκταση στις Ελληνικές βιομηχανίες του κλάδου ως σημαντική αναπτυξιακή δραστηριότητα, και ταυτόχρονα να συμβάλλουν στην αύξηση της διαθεσιμότητας των οπλικών συστημάτων. Όμως δεν πρέπει να διαφεύγει από την προσοχή μας ότι αυτά προαπαιτούν επενδύσεις. Δεν είναι δυνατόν να συνεχιστεί το γνωστό παραμύθι που θέλει την ΕΑΒ από τη μια να είναι δημόσιο και να μην μπορεί να ενταχθεί στον επενδυτικό νόμο και από την άλλη να είναι ιδιωτική εταιρεία και να μην μπορεί να ενταχθεί στο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων. Η ΕΑΒ πρέπει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να της δοθεί η δυνατότητα να κάνει επενδύσεις!

Η αμυντική ικανότητα της χώρας δεν εξαρτάται μόνο από τον αριθμό των αρμάτων και των αεροσκαφών. Η ασφάλεια του Έθνους στηρίζεται επίσης σε καλά εκπαιδευμένες ΕΕΔ, στην τεχνολογική υπεροχή των συστημάτων που διαθέτουν και στην διαφύλαξη υψηλού βαθμού ετοιμότητας η οποία εξασφαλίζεται από ένα δίκτυο βιομηχανικής υποστήριξης. Αυτοί οι παράγοντες είναι οι πολλαπλασιαστές ισχύος που θα εξασφαλίζουν:

  • Υπεροχή στη συλλογή και επεξεργασία πληροφοριών
  • Δυνατότητες εκτέλεσης συντονισμένων διακλαδικών επιχειρήσεων με εξασφάλιση των πρωτοβουλιών και της επιλογής επιβολής της έντασης και του ρυθμού των επιχειρήσεων.
  • Δυνατότητες εντοπισμού και καταστροφής των εχθρικών δυνάμεων με χειρουργική ακρίβεια και αξιολόγησης των αποτελεσμάτων.
  • Δυνατότητες προστασίας των ημετέρων δυνάμεων.
  • Δυνατότητες άμεσης απάντησης σε κρίσεις και μετακίνησης δυνάμεων με ταυτόχρονη παρακολούθηση των κρίσιμων πόρων καθ’ όλη τη διαδικασία εφοδιασμού μεταφορών.

Ως εκ τούτου οι πολιτικές που θα εξασφαλίζουν στις ΕΕΔ να αποκτήσουν επιχειρησιακές ικανότητες και στρατιωτική υπεροχή βασιζόμενες σε ανώτερες τεχνολογίες κατά αριθμητικά υπέρτερων εχθρικών δυνάμεων πρέπει να αποτελέσουν στόχο της επόμενης κυβέρνησης που θα προκύψει μετά τις εκλογές. Στα πλαίσια αυτά η εγχώρια αμυντική βιομηχανία και ιδιαίτερα η ΕΑΒ έχουν σημαντικές δυνατότητες να προσφέρουν τις απαιτούμενες λύσεις με την ανάπτυξη και παραγωγή πολλαπλασιαστών ισχύος όπως λόγου χάρη τηλεπικοινωνιακών δικτύων C4I, μη επανδρωμένων συστημάτων (αεροσκάφη, οχήματα και υποβρύχια) που θα προάγουν την αντιπαράθεση σε μία πιο αυτοματοποιημένη – σχεδόν «ρομποτική» – μάχη, συστημάτων αυτοπροστασίας και ηλεκτρονικού πολέμου, συστημάτων ευφυούς logistics κ.α.

Τέτοιοι πολλαπλασιαστές ισχύος μπορούν να αναπτυχθούν και να παραχθούν από την Ελληνική βιομηχανία με πολύ μικρότερο συγκριτικά κόστος απ’ ότι αν προμηθευόμασταν αντίστοιχα, πλην όμως αμφισβητούμενης επιχειρησιακής αξιοποίησης, συστήματα από το εξωτερικό.  Έτσι και την πολυπόθητη ρευστότητα θα εξασφαλίσουμε και θα προασπίσουμε, και προστιθέμενη αξία με εξαγώγιμους ορίζοντες θα παράγουμε. Και κυρίως θα επενδύσουμε σε παραγωγές έντασης τεχνολογίας και γνώσης (technology and knowledge intensive), σημαντική παράμετρος που θα στηρίξει υψηλές αποδόσεις στη βιομηχανία και επομένως υψηλές απολαβές στους εργαζομένους.

Για να γίνουν όμως όλα αυτά πρέπει πρωτίστως ο Ν3978/2011 να αντικατασταθεί με έναν που θα εξασφαλίζει τα εθνικά συμφέροντα. Η αλήθεια είναι ότι η οδηγία 81/2009/ΕΚ αν και περιοριστική δίνει πολλές δυνατότητες ελιγμού. Σε κάθε όμως περίπτωση, και εφόσον σύμφωνα με τον κ. Ε. Βενιζέλο το Σύνταγμα υποχωρεί, μπροστά στην σωτηρία τις πατρίδος τότε σίγουρα ο Ν3978/2011 πρέπει να υποχωρήσει και να αφήσει τη θέση του σε έναν πιο «πατριωτικό» νόμο αλλά ακόμη και η οδηγία της ΕΕ πρέπει να υποχωρήσει και αυτή αν χρειαστεί! Suprema Lex Salus Patriae!

—————————————————————————————–

(*) Suprema Lex Salus Patriae ή «Υπέρτατος νόμος η σωτηρία της πατρίδος» είναι μια αρχή που κατά κόρον χρησιμοποιούν τα δικτατορικά καθεστώτα προκειμένου να δικαιολογήσουν την ύπαρξή τους και τις πρακτικές τους. O κ. Ε. Βενιζέλος πολύ πρόσφατα σε ομιλία του στη Βουλή είχε πει ότι «Μπροστά στη σωτηρία της Πατρίδος το Σύνταγμα υποχωρεί…» προκειμένου να δικαιολογήσει την αναγκαιότητα υπερψήφισης του Μνημονίου-2 παρά τις ισχυρές ενστάσεις τόσο για την αντισυνταγματικότητα του ιδίου του κειμένου, όσο και για την αντισυνταγματικότητα της ακολουθούμενης διαδικασίες. Όμως ως καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου θα έπρεπε να γνωρίζει ότι το Σύνταγμα είναι η βάση πάνω στην οποία στηρίζεται η Πατρίδα, και δεν νοείται Πατρίδα χωρίς Σύνταγμα, αφού ακόμη και στις πιο ακραίες καταστάσεις που είναι ο πόλεμος το Σύνταγμα παραμένει σε ισχύ, παρά μόνο αναστέλλονται ορισμένες διατάξεις του.

Η τοποθέτηση αυτή του κ. Βενιζέλου εισάγει μια καινοτομία στην πολιτική ζωή της χώρας δημιουργώντας ένα πολύ ενδιαφέρον πολιτικό και νομικό προηγούμενο. Εφόσον με στόχο τη σωτηρία της Πατρίδος έπρεπε να υποχωρήσει το Σύνταγμα για να ψηφιστεί το Μνημόνιο-2, τότε επίσης για να σωθεί η Πατρίδα, ορισμένοι νόμοι όπως λόγου χάρη ο νόμος περί ευθύνης υπουργών, οι νόμοι περαίωσης που νομιμοποιούν τη φοροδιαφυγή, θα πρέπει και αυτοί να υποχωρήσουν ώστε να δικαστούν οι διεφθαρμένοι πολιτικοί, ανεξάρτητα αν τα αδικήματά τους παραγράφηκαν, αλλά επίσης και να επανεξεταστούν όλες οι υποθέσεις όσων φοροδιέφυγαν και νομιμοποιήθηκαν εκ των υστέρων με τις περαιώσεις. Ασφαλώς κάτω από αυτό το πρίσμα θα πρέπει να εξεταστούν και οι ευθύνες των κ. Γ. Παπανδρέου, κ. Γ. Παπακωνσταντίνου και άλλων πολιτικών προσώπων κατά τη διερεύνηση για το πως φθάσαμε στη σημερινή κατάσταση. Η σωτηρία της Πατρίδος πρέπει να στηρίζεται σε καθαρά θεμέλια αφού πρώτα εξιλεωθεί από το αμαρτωλό πολιτικό παρελθόν της.

Πέραν όμως των παραπάνω, θα πρέπει να επανεξεταστεί με την προαναφερθείσα λογική και η ισχύς των διαφόρων οδηγιών της ΕΕ που δημιουργούν πρόβλημα στην ανταγωνιστικότητα της Ελληνικής παραγωγής ως προς την προσωρινή τους αναστολή ή τροποποίησή τους.